سبک Dubstep یک زیرشاخه از موسیقی Electronic Dance است که در اواخر دهه‌ی ۱۹۹۰ در جنوب لندن به وجود آمده است. این سبک به طور کلی توسط الگوهای ریتمیک کوتاه شده و پراکنده به همراه فرکانس‌های ساب بیس برجسته شناخته شده است. این سبک به عنوان انشعابی از سبک UK garage ظهور کرد و به عنوان ترسیمی از سبک‌های اصیل مرتبط مانند 2-Step و Dub Reggae و همچنین Jungle ،‌Broken Beat و Grime می‌باشد. ریشه‌ی این سبک در انگلستان را می‌توان به رشد رشته صداهای جامائیکایی در اویل دهه‌ی ۱۹۸۰ نسبت داد.
اولین نسخه‌های منتشر شده در این سبک به سال ۱۹۹۸ برمیگردند و معمولا در سمت B صفحه‌های تک آهنگ منتشر شده‌ی سبک 2-Step garage قرار میگرفتند. ترک‌های اولیه‌ی این سبک ریمیکس‌هایی دارک‌تر و تجربی‌تری بودند که نسبت به 2-Step garage تاکید کمتری بر روی وکال‌ها داشتند و در عوض سعی می‌کردند که عناصری از سبک Breakbeat و Drum and Bass را ترکیب کنند.
در سال ۲۰۰۱ این سبک و سایر زیر شاخه‌های موسیقی Garage شروع به ترویج و ظاهر شدن در کلاب شبانه‌ی Plastic People لندن کردند. واژه‌ی Dubstep به سبکی از موسیقی اشاره دارد که تقریبا از سال ۲۰۰۲ توسط لیبل‌هایی مانند Big Apple ،‌Ammunition و Tempa مورد استفاده قرار گرفت که در آن زمان گرایشات این سبک در خلق ریمیکس‌ها استفاده می‌شد و به مرور بیشتر مورد توجه قرار گرفت و از سبک‌های 2-Step و Grime متمایز شد.

موزیک داب استپ بسیار قدیمی تر از آن است که بیشتر مردم فکر می کنند. ریشه های اصلی این سبک به دهه نود میلادی بر میگردند. در واقع داب استپ در اواسط دهه نود با سبک “درام اند بیس” شروع شد. ترکیب ریتم های تکرار شونده درامز و صدای سنگین ساب بیس چیزی بود که داب استپ را آغاز کرد. چه باور کنید چه نه، تمپوی داب استپ در حقیقت از درام اند بیس پایین تر بوده است. تمپوی درام اند بیس معمولا بین 160 تا 180 bpm بوده است، اما سازندگان موسیقی داب استپ آهنگ هایشان را امروزه با تمپویی در حدود 140 bpm می نویسند و این امر باعث می شود ساختمان آهنگ هایشان قابل پیش بینی تر باشد.
با اینکه در صحنه موسیقی گاراژ در انگلستان در اواخر دهه نود از تمپوهای بالاتری استفاده می شد، این صحنه تاثیر به سزایی در بیس لاین های سنگین تری که امروزه در داب استپ می شنوید داشته است. این تاثیر به اندازه ی تاثیر موسیقی گاراژ بر موسیقی “تو استپ” در همان دوره از زمان است که در آن زمان بندی درامز نصف شده ولی عناصر ملودیک با تمپوی 200 bpm اجرا می شدند. این موضوع به گرایش سبک داب استپ به سمت هیپ هاپ کمک کرد و  دلیلی است بر اینکه امروزه بسیاری از رپرها و ستاره های پاپ برای تهیه آلبوم هایشان به دنبال سازندگان موزیک داب استپ هستند.

در اوایل دهه 2000 داب استپ تحول یافت و بسیار شبیه داب استپی که امروز می شنوید شد و حتی به بیست زیر سبک مختلف انشعاب یافت که هر کدام از آن ها با بقیه کاملا متفاوت است. گفته می شود کلمه “داب استپ” برای اولین بار بر روی جلد مجله XLR8R در سال 2002 استفاده شده است. و از آن زمان به بعد در سال 2012 آرتیستی به نام اسکریلکس با نامزد شدن برای پنج جایزه و دریافت سه جایزه گرمی در به محبوبیت رسیدن این سبک تاثیر زیادی داشته است. البته ناگفته نماند که به نظر می رسد بیشترین زحمت را آرتیستی به نام اسکریم برای این سبک کشیده است.
امروزه بزرگترین ستاره های موزیک پاپ مانند جاستین بیبر و تیلور سویفت هم وارد صحنه استعداد یابی داب استپ انگلستان شده اند تا تک آهنگ‌ها و آلبوم هایشان را از این طریق تهیه کنند. احتمالا در آینده گرمی های بیشتری برده خواهند شد و این سبک به گسترش خود ادامه خواهد داد. جالب است بدانید به تازگی یک زیر سبک به نام “دث استپ” به وجود آمده است که در آن به شدت از موسیقی “دث متال” الهام گرفته شده است. حتی از ترکیب شدن موزیک “رگی” با داب استپ زیر سبکی به نام “گانجا استپ” به وجود آمده است. در آخر آنچه مسلم است این است که زمان به جلو خواهد رفت و داستان داب استپ ادامه خواهد یافت.
در سال ۲۰۱۶ این سبک به شدت از محبوبیتش کاسته شد، به خصوص در آمریکا که در آن بسیاری از هنرمندان این سبک محبوب شده بودند. به دنبال کاهش محبوبیت این سبک هنرمندانی مانند Skrillex مسیر خود را تغییر دادند و به دنبال تولید آهنگ‌هایی برای خوانندگان سبک Trap و Pop رفتند. در همین حال هنرمندانی مانند Mount Kimbie و James Blake صداهای خود را از Post-Dubstep به سمت موسیقی تجربی یا متاثر از Soulful Electronic تغییر دادند.

منبع دی‌جی سنتر هرگونه کپی برداری پیگرد قانونی دارد.
معرفی سبک: Dubstep
3.1به ابن مقاله امتیاز بدهید !
امتیاز
نمره خوانندگان از 0 رای